Wat verwacht je als je een Land Rover vol modder in de straat ziet staan? Zo eentje met een tuit voor serieuze rivier-oversteek praktijken (terwijl je omringd wordt door een groep buffels) en stickers als One life. Live it. en Home is where you park. Ik verwachtte een ruige Sahara-doorkruiser. Altijd bruin verbrand, een theedoek op zijn hoofd, witte tanden, misschien wat oogpotlood (maar wel zo dat niemand het ziet). Deze auto róók naar avontuur: water, zand, stof, weg van de gebaande paden, slapen onder de sterrenhemel, lak aan conventies. Van dattum.

De eigenaar, die wilde ik weleens ontmoeten. Op een ochtend hoorde ik iemand het achterdeurtje van de auto dichtgooien. Beet. Met rode koontjes liep ik om de auto heen: waar is die kruising tussen Johnny Depp en Matthew McConaughey? Toen zag ik een jute Albert Heijn puur&eerlijk boodschappentas. Daar stak een stokbrood uit. In de hand had de man een pak mosselen met een 35% korting sticker erop. Hij was klein van stuk en, zag ik daar nou een stokbroodbuikje?

Hoopvol vroeg ik of hij dan wel heel vaak ‘off the road’ ging met de auto. ‘Och, één keer in de zoveel maanden. De kinderen vinden het wel leuk. Mijn vrouw vindt het vreselijk.’ Vrouw? Kinderen? Wel leuk? ‘Het is een bodemloze put: hij slurpt benzine en ik heb er inmiddels al voor 14.000 euro aan reparaties inzitten. Maar ja, het is wel een lifestyle hè.’

Wat die lifestyle inhoudt is het volgende: een paar keer per jaar organiseert de Land Rover Club een weekend in Nederland of België en worden er serieuze safari-praktijken geoefend. Elkaar uit de modder trekken, over rotspartijen rijden, touwtrekken. Avonturiertje spelen voor volwassen mannen dus. De buurman wees om dit te onderstrepen nog maar even op de sticker Don’t grow up, just buy bigger toys. Ik begreep: dit is een giga-dure Mancave op wielen. Waar zijn vrouw steen en been over klaagt.

Maar vindt de vrouw zo’n man die op zaterdagmiddag in overall onder de auto ligt dan niet aantrekkelijk? We willen toch juist een man die geen schone management-handjes heeft? Nee, ja, máár: wij vrouwen, wij houden van ongeforceerd aantrekkelijk. Ondanks dat we uiteindelijk een man zoeken die stopt met shag roken, niet meer nachtenlang wegblijft, braaf avocado op toast eet en mee naar Prenatal gaat voor een Bugaboo, willen we dat hij tot die tijd mannelijk is, zonder het zelf te veel door te hebben. Per ongeluk geurend naar een verdwaald vleugje aftershave, smeerolie, het avonturenzand in zijn baard, grote gebruinde handen, met zwarte randjes om de nagels (mag best). Van dáttum.

Eén keer per halfjaar naar een Land Rover Club-event om elkaar gepland uit de modder te trekken op de Veluwe? Nee. Dat is niet per ongeluk genoeg.